De beste films en series voor Halloween

Een goede halloweenfilm hoeft niet de engste film te zijn die er is. Deze zeventien titels lopen uiteen van de langzaam opbouwende spanning van The Shining tot de harde beelden van Talk to Me, en van de vooral grappige heksen in Hocus Pocus tot The Haunting of Hill House, een serie die je de hele maand bezighoudt.

De lijst bestaat uit vijf delen: klassieke horror, horrorfilms van na 2015, horror om na afloop over te praten, halloweenfilms voor kinderen en horrorseries.

Klassieke horrorfilms voor Halloween

Vier horrorfilms van vóór 2000 die het genre hebben gevormd. Ze zijn langzamer dan moderne horror en laten meer aan je verbeelding over. Wil je verder terug in de tijd, lees dan de beste klassieke horrorfilms voor Halloween, van Dracula uit 1931 tot The Blair Witch Project.

Halloween (1978)

De avond voor Halloween ontsnapt Michael Myers uit een psychiatrische inrichting en keert hij terug naar zijn geboortedorp Haddonfield. Daar volgt hij de tiener Laurie Strode, gespeeld door Jamie Lee Curtis in haar eerste filmrol. Regisseur John Carpenter schreef ook de muziek, waaronder het bekende deuntje op piano dat klinkt zodra Myers in de buurt is. Er vloeit weinig bloed: de spanning zit in wat je net niet ziet. In anderhalf uur zette Carpenter de standaard voor elke slasher na 1978. Het is niet voor niets een klassieker.

The Shining (1980)

Jack Torrance, gespeeld door Jack Nicholson, neemt een winterbaan aan als beheerder van het Overlook Hotel, dat de hele winter gesloten is. Met zijn vrouw en zoontje zit hij er maandenlang alleen, ingesneeuwd en ver van de bewoonde wereld. Regisseur Stanley Kubrick neemt de tijd: er zijn weinig schrikmomenten en de spanning bouwt langzaam op. Een film die bij elke keer kijken beter wordt, omdat je steeds meer details opmerkt.

The Exorcist (1973)

Een moeder ziet haar twaalfjarige dochter Regan veranderen in iemand die ze niet meer herkent, en zoekt uiteindelijk hulp bij twee priesters. The Exorcist was de eerste horrorfilm die werd genomineerd voor de Oscar voor beste film. Dat zie je aan hoe ernstig hij is: het grootste deel van de film gaat over artsen, onderzoeken en een moeder die radeloos wordt, pas daarna komt de horror. Ruim vijftig jaar later zijn de beelden nog steeds heftig, en is de film niets van zijn kracht kwijt.

Scream (1996)

In het stadje Woodsboro belt een gemaskerde moordenaar zijn slachtoffers op en overhoort hij ze over horrorfilms. Schrijver Kevin Williamson en regisseur Wes Craven maakten een slasher over mensen die alle slashers kennen, en spelen met die kennis: de personages noemen de regels van het genre hardop, en de film breekt ze. Eng en grappig tegelijk, en nog altijd de slimste slasher die er is.

Horrorfilms van na 2015

Moderne horror is zwaarder en persoonlijker geworden. Deze drie films gaan over rouw, familie en schuld, en blijven langer hangen dan de schrikmomenten.

Hereditary (2018)

Na de dood van haar moeder probeert Annie haar gezin bij elkaar te houden, terwijl er in huis steeds vreemdere dingen gebeuren. Annie maakt miniatuurhuisjes, en regisseur Ari Aster filmt het echte huis alsof het er ook een is: van opzij, als een poppenhuis zonder voorgevel. Toni Collette speelt een moeder die langzaam haar grip verliest. Dit is een van de zwaarste films op deze lijst, en wat ons betreft het sterkste horrordebuut van de afgelopen tien jaar.

Talk to Me (2023)

Mia rouwt nog om haar moeder als ze op een feestje een gebalsemde hand ziet rondgaan. Wie hem vastpakt, krijgt contact met de doden. Haar vrienden filmen het en lachen erom, zolang niemand langer dan negentig seconden blijft. Natuurlijk houdt niet iedereen zich aan die regel. Dit is het regiedebuut van de Australische broers Danny en Michael Philippou, bekend van YouTube. In ruim anderhalf uur zit geen overbodige scène. Eng, met een paar harde beelden.

Barbarian (2022)

Tess komt 's avonds aan bij een vakantiehuis in Detroit en ontdekt dat het dubbel geboekt is. De man die er al zit lijkt aardig. Meer moet je niet weten voordat je begint. Regisseur Zach Cregger komt uit de comedy, en dat merk je aan hoe hij met je verwachtingen speelt: de film verandert halverwege van richting, en daarna nog eens. Behoorlijk eng, en op het eind ook grof.

Horrorfilms om na afloop over te praten

Horror die ergens over gaat: racisme achter een glimlach, een relatie die stukloopt, een gezin dat geen geluid mag maken. Ze zijn spannend genoeg als horrorfilm, maar het verhaal blijft het langst hangen.

Get Out (2017)

Chris gaat met zijn vriendin Rose een weekend naar haar ouders. Chris is zwart, de familie en hun vrienden zijn wit, en iedereen doet erg zijn best om dat geen punt te laten zijn. Jordan Peele won met zijn debuut de Oscar voor beste originele scenario. Hoe goed dat scenario is, zie je bij een tweede keer kijken: bijna elk gesprek aan tafel blijkt achteraf iets anders te betekenen. Meer ongemakkelijk dan eng, met een spannend laatste halfuur. Nog geen tien jaar oud en nu al een moderne klassieker.

Midsommar (2019)

Dani gaat met haar vriend en zijn studievrienden naar een midzomerfeest in een Zweedse leefgemeenschap, kort na een familiedrama. Regisseur Ari Aster, ook van Hereditary, laat bijna alles in fel daglicht gebeuren. Er is geen donker hoekje waar iets uit kan springen, en dat maakt het juist onrustig. Het is ook een film over een relatie die stukloopt. Lang (bijna tweeënhalf uur), traag en op momenten gruwelijk. Alleen voor wie zin heeft in iets vreemds.

A Quiet Place (2018)

In een wereld vol wezens die op geluid jagen, overleeft een gezin door geen geluid te maken. Ze praten in gebarentaal, lopen op blote voeten en strooien zand over de paden. John Krasinski regisseerde en speelt de vader, naast Emily Blunt. De dove dochter wordt gespeeld door Millicent Simmonds, die zelf doof is. Weinig bloed, veel spanning, en met anderhalf uur kort. Een van de spannendste films van de afgelopen jaren, met bijna geen dialoog.

Halloweenfilms voor kinderen

Griezelig, niet eng: heksen, spoken en skeletten zonder bloed of harde schrikmomenten. Gerangschikt van de lichtste tot de spannendste.

Hocus Pocus (1993)

Op Halloweenavond steekt de nieuwe jongen in Salem een kaars aan die drie heksen uit de zeventiende eeuw weer tot leven wekt. De zussen Sanderson, gespeeld door Bette Midler, Sarah Jessica Parker en Kathy Najimy, begrijpen niets van de moderne wereld. Bette Midler zingt halverwege I Put a Spell on You op een Halloweenfeest. De heksen zijn vooral grappig. Een beetje fout, heel vrolijk, en elk jaar weer leuk. Geschikt vanaf een jaar of acht.

The Nightmare Before Christmas (1993)

Jack Skellington, de Pompoenkoning van Halloweenstad, is zijn eigen feest beu en ontdekt Kerststad. Hij besluit dat hij dit jaar kerst gaat vieren, op zijn manier. De film is gemaakt met stop-motion: elke beweging is met de hand gezet, beeld voor beeld. Henry Selick regisseerde, Tim Burton bedacht het verhaal en Danny Elfman schreef de liedjes. Met ruim een uur en een kwartier kort genoeg voor jonge kinderen. Past ook in december.

Corpse Bride (2005)

Victor oefent in het bos zijn huwelijksgelofte en schuift de ring om wat hij voor een tak houdt. Het blijkt de vinger van een dode bruid, die het aanzoek aanneemt. Tim Burton en Mike Johnson maken de wereld van de levenden grijs en stijf, en die van de doden kleurrijk en vol muziek. Daardoor is het dodenrijk hier eerder gezellig dan eng. Met ruim een uur speelduur is hij goed te doen vanaf een jaar of acht.

Coraline (2009)

Achter een dichtgemetseld deurtje in haar nieuwe huis vindt Coraline een tweede versie van haar leven, met een moeder die beter kookt en meer aandacht heeft. Alleen heeft die moeder knopen als ogen. De film is gebaseerd op het boek van Neil Gaiman en, net als The Nightmare Before Christmas, geregisseerd door Henry Selick. Dit is de spannendste van de vier, en de mooiste. Beter vanaf een jaar of tien.

Horrorseries om te bingen

Drie horrorseries, van zwaar tot licht. Twee zijn van dezelfde maker, Mike Flanagan; de derde is meer mysterie dan horror.

The Haunting of Hill House (2018)

De broers en zussen Crain groeiden op in een spookhuis. Als volwassenen worden ze door een nieuw familiedrama teruggetrokken naar wat daar is gebeurd. Mike Flanagan baseerde de serie losjes op de roman van Shirley Jackson. De zesde aflevering is opgenomen in vijf lange shots zonder zichtbare montage, waarin de camera de familie van kamer naar kamer volgt. Tien afleveringen, evenveel familiedrama als horror. Wat ons betreft de beste horrorserie van het afgelopen decennium.

Midnight Mass (2021)

Op een klein eiland met een vissersdorp komt een nieuwe priester, en kort daarna gebeuren er wonderen. Tegelijk keert Riley terug naar huis na een gevangenisstraf. Ook deze serie is van Mike Flanagan, maar trager en ernstiger dan Hill House. Personages voeren lange gesprekken over geloof, schuld en de dood. Wie daar geduld voor heeft, krijgt een sterk slot. Zeven afleveringen, dus in een week uit te kijken.

Wednesday (2022)

Wednesday Addams, de dochter uit de Addams Family, wordt naar een kostschool voor buitenbeentjes gestuurd en raakt verwikkeld in een reeks moorden. Tim Burton regisseerde de eerste vier afleveringen. Jenna Ortega speelt Wednesday vrijwel zonder met haar ogen te knipperen, en haar dansje uit aflevering vier ging de hele wereld over. Meer mysterie dan horror. Goed voor tieners, en ouders kijken makkelijk mee.